GAZETE İLANIYLA SATILAN VAKIF CAMİLERİ

GAZETE İLANIYLA SATILAN VAKIF CAMİLERİ

1930’lu yıllardan başlayan ve 1960’lı yıllara kadar devam eden zaman aralığında vakıf kökenli cami, mescit, tekke, dergâh, meşrutaların (ek yapıların) ya doğrudan ya da bu yapıların kalıntıları (taş, tuğla, kereste, kiremit, kurşun) idaresince satışının yapıldığı, mesken, atölye, depo olarak kiraya verilmiş, bunlar da gazete ilanıyla duyurulmuştur. Bazı eserlerin yıkımı için ise dönemin koruma kurulunun izni dahi alınmıştır. Özellikle 1935 yılında Vakıflar Kanunu’nda yapılan değişiklikle camilerin kamulaştırılarak satılması öngö- rülmüştür.

 

 

Bu şekilde yurt çapında 950 civarında cami ve mescit şahıs veya kuruluşlara satılmıştır. Bazı camilerse yıkılmıştır. O dönemde yıkılmaktan kurtulan camiler daha sonra ibadete açılırken, bazıları ise ya kaderine terk edilmiş ya da işyeri, han olarak kullanılmış ve halen kullanılmaya devam edilmektedir. İstanbul’da, özellikle de günümüz Fatih ilçesinde (Tarihi Yarımada) 281 cami ve mescit, eski haritalarda ve arşiv belgelerinde adları geçmesine karşın yanlış şehirleşme politikaları, bakımsızlık, tabii afetler ve sorumsuzluk nedeniyle günümüze gelememiştir.

 

Makalemizde bu nitelikteki yapıların bazıları anlatılmıştır. Anahtar Kelimeler: Vakıflar kanunu, cami ve mescit, satış ve kiralama. E ither the buildings, belonging to The Directorate of Foundations, such as mosques, mesjids, dervish lodges, annex buildings or their ruins (stones, bricks, timber elements, tile or lead roof coverings) used to be sold or rented as ateliers or stores via newspaper ads between the years of 1930 and 1960. Even the permission of demolishment for some buildings used to be given by The Council of Monuments. Because of the rearrangement of the law relationg to The Directorate of Foundations, historical mosques were to be expopriated and sold. Aproximately 950 mosques and mesjids were sold as to be individual or organizational properties by the allowance of this law rearrangement. Some of the mosques were even demolished.

 

The mosques that were not demolished continued to operate afterwards, whereas some were far away of being cared and some were used as shops or inns and some still continue to be used like this. In Istanbul, especially in Fatih, 281 moques and mesjids could not be able to survive because of incorrect urban activities, lack of care, natural disasters and being irresponsible even though they are mentioned on old maps and archive documents. Some of these buildings are pointed out in this essay. Keywords: Law of The Directorate of Foundations, mosque and mesjid, selling and renting.

 

DEVAMINI OKUMAK İÇİN TIKLAYIN


Yazdır   e-Posta